БРАМА — галоўны ўезд на сядзібу. Аснову складаюць 2 дубовыя вушакі (да 3 м), злучаныя ўверсе накшталт літары «П» такім жа масіўным бервяном; пры наяўнасці весніц ставілі трэці вушак. На вушаках падвешвалі адна- або двухстворкавыя вароты і весніцы. Вянчала раму двухсхільная саламяная або драўляная стрэшка.

Памеры, форма і дэкаратыўнае аздабленне брамы надзвычай разнастайныя. Платы і брама арганізуюць сядзібу і яе асобныя часткі — падворак, агарод, сад, прыгуменне — у адзін самастойны структурна-планіровачны комплекс. У 19 ст. брама была найбольш пашырана ў зоне бытавання вяночнага двара (Віцебская, Магілёўская, паўночна-ўсходняя частка Гомельскай і часткова Мінскай абласцей).

У наш час сустракаецца на ўсёй Беларусі.