КІСЕЛЬ – 1) даўняя мучная страва. Варылі з аўсянай, жытняй, пшанічнай грубага памолу (разавай) мукі, часам з вотруб'я. Падобны на жур. Рашчынялі кісель на заквасцы або для заквашвання кідалі кавалак хлеба. Рошчыну на кісель ставілі ў цёплае месца на ноч, потым працэджвалі і з «цэду» гатавалі кісель. Варылі густым (увесь час памешваючы), потым разлівалі па місках і ставілі ў халоднае месца, каб застыў. Пра кісель, які ўдаўся, казалі: «Як квашаніна, хоць танцуй на ім». Кісель прыпраўлялі (засмачвалі) алеем, салам, запівалі сырадоем, «прысёрбвалі» валогай (казалі: «Кісель у дзве лыжкі ядуць — кісель у адну, валогу ў другую»). Найбольш пашыраны быў аўсяны кісель. Часам варылі прэсны кісель з гарохавай мукі. Дзеля гэтага моцна разварвалі гарох, прапускалі яго праз рэшата, давалі застыць. Елі з алеем. Кісель вядомы па ўсёй Беларусі. На посную куццю быў адной з абавязковых страў.

2) Дэсертная страва з адвару ягад, груш, яблыкаў, заваранага бульбяным крухмалам. Даўней варылі вельмі густым, каб застываў. Традыцыйны кісель — журавінавы. Вядомы паўсюдна.