КОВАРАТ — вароты, якімі перагароджвалі вуліцу на канцах вёскі. Называліся таксама вешніцы.


Да коварат з абодвух бакоў падыходзіў плот, што дазваляла надзейна перагароджваць вуліцу і спрыяла парадку на ёй, ахове вёскі ноччу, прадухіляла ўцёкі свойскай жывёлы. Вядомы два тыпы коварату. Аснова першага — слуп па цэнтры вуліцы, на які навешваліся вароты. У канструкцыі другога тыпу — два высокія слупы, укапаныя ў зямлю па баках вуліцы і аб’яднаныя ўверсе брусам. У цэнтры бруса вертыкальна мацавалася жэрдка, на якой паварочваліся вароты. Сустракаўся пераважна на Палессі.