Ж – восьмая літара беларускага алфавіта. Мае паходжанне з розных старажытных моваўтварэнняў. Лічбавага значэння не мела. У сучаснай беларускай мове выяўляе шумны звонкі зацвярдзелы шчылінны пярэднеязычны зычны гук «ж» («жыта»), а перад глухімі зычнымі і на канцы слоў «аглушваецца» на «ш». Мае ўласцівасць на спалучэнне «дж» («дажджы»).