ВЕРАШЧАКА – традыцыйная страва, род мачання да бліноў. Абавязковыя кампаненты верашчакі — кавалачкі свінога сала і мяса, свіная рабрына, кавалкі каўбасы, духмяныя прыправы. Верашчака заўсёды падкалочваецца мукой. Мае розныя варыянты прыгатавання: сала, каўбаса, рабрына падсмажваюцца на патэльні, потым туды ўліваецца падкалота (мука, рэдка разведзеная вадой), дадаюцца духмяныя прыправы, усё разам варыцца або пячэцца ў печы (Лагойшчына, Магілёўшчына, Тураўшчына); сала, каўбаса і іншае варацца, потым страва падкалочваецца мукой, часам папярэдне падсмажанай (Гродзеншчына, Цэнтральнае і Усходняе Палессе).

Верашчаку рабілі на бурачным або хлебным квасе (Вілейшчына, некаторыя раёны Гродзеншчыны). Часта была святочнай стравай. У некаторых раёнах Заходняга Палесся з салам, рабрынаю, каўбасою варылася юшка (мукой не падкалочвалася), якая спажывалася на першае як рэдкая страва, a верашчакай называлі вараную свежыну (пячонку, сала, мяса) у той вечар, як заб'юць парсюка. Тады сама вячэра называлася верашчкай. У наш час верашчака пашырана па ўсёй Беларусі пад назвай мачанка.