ВУЛЕЙ — штучнае жытло для пчалінай сям'і, зробленае чалавекам. Слова «вулей» паходзіць ад лексемы «олекъ», упершыню пісьмова зафіксаванай у значэнні «пустая борць» у кароткай рэдакцыі «Рускай праўды» («Праўдзе Яраслава»). Гісторыя развіцця вулляў ахоплівае некалькі тысячагоддзяў. Пра ўтрыманне ўсходнімі славянамі пчол у драўляных вуллях сведчаць запісы арабскіх падарожнікаў (10 ст.), якія параўноўвалі іх з цэбрамі і збанамі. На Беларусі першым штучным жытлом пчалінай сям'і была борць, а першым пераносным неразборным вуллем — калода. Выкарыстанне плеценых саламяных вуллёў і вуллеў з лазы-малакіты (глядзіце артыкул Лазавік) не мела значнага пашырэння.

Вынаходства разборнага рамовага вулля — паваротная вяха ў рацыянальным утрыманні пчол. Рамавыя вуллі вядомы на Беларусі з 19 ст. і паклалі пачатак пераходу да рамовага пчалярства. У наш час на грамадскіх і аматарскіх пчальніках выкарыстоўваюцца разнастайныя мадэлі вулляў (захаваліся нават калодныя вуллі). У апошнія гады найбольш пашыраны шматкорпусныя вуллі і лежакі на 16 і 24 рамкі.