 За февраль в Малую краязнаўчую энцыклапедыю добавлены следующие статьи: Капыльска-Клецкі строй, Капыльска-Клецкія ручнікі, , каравай, каравайніцы, карагод (каравод, танок), "каразель", "карапет", карачун, ... Чытаць далей » |
С января и так каждый месяц, на главной странице, для облегчения поиска нужного материала, будет публиковаться перечень статей, добавленных за отчётный период в Малую краязнаўчую энцыклапедыю. Сегодня вашему внимаю предлагаем статьи добавленые за январь: капішча, каптур, капуста, капуста квашаная, капшук, капыл, Капыль, ... Чытаць далей » |
 Заканчиваем публиковать перечень материалов "Малой краеведческой энциклопедии" и ссылок к ним. Приятного просмотра!
I — дзесятая літара беларускага алфавіта. Паходзіць з кірыліцкай I ("і дзесяцярычнае”), утворанай на аснове грэка-візантыйскай устаўнай I ("ёта”). У старабеларускай графіцы ў сувязі з функцыянаваннем розных пісьмовых школаў і выкарыстаннем розных тыпаў пісьма ўжывалася ў некалькіх варыянтах, якія дапамагаюць вызначыць час і месца напісання пісьмовых помнікаў. Абазначала гук «і» часцей за ўсё перад галоснымі і «й» («велйкій», «пріехаты»). Мела лічбавае значэнне «дзесяць». Паралельна з ёй выкарыстоўвалася літара И з Н («іжэ»), што ўзнікла на аснове грэка-візантыйскай устаў ... Чытаць далей »
|
 Продолжаем публиковать перечень материалов "Малой краеведческой энциклопедии" и ссылок к ним. Приятного просмотра! З – дзевятая літара беларускага алфавіта. Паходзіць з кірыліцкага алфавіта ад назвы «зямля», утворанай на грэка-візантыйскай аснове. У старабеларускай графіцы ўжывалася ў некалькіх варыянтах (тэрміны вельмі спецыфічныя, таму лепш за ўсё зацікаўленым спецыяльна зазірнуць у розныя лінгвістычныя даведнікі, у тым ліку і для таго, каб уведаць, калі літара «з» у нас набыла не толькі рукапісную, але і друкаваную форму, што азначае літара «з» цяпер).
ЗАБАЛАЦЬ ... Чытаць далей » |
 Продолжаем публиковать перечень материалов "Малой краеведческой энциклопедии" и ссылок к ним. Приятного просмотра!
Ж – восьмая літара беларускага алфавіта. Мае паходжанне з розных старажытных моваўтварэнняў. Лічбавага значэння не мела. У сучаснай беларускай мове выяўляе шумны звонкі зацвярдзелы шчылінны пярэднеязычны зычны гук «ж» («жыта»), а перад глухімі зычнымі і на канцы слоў «аглушваецца» на «ш». Мае ўласцівасць на спалучэнне «дж» («дажджы»).
ЖАБІНКА "ЖАБКА” ... Чытаць далей » |
|
В разделе "Малая краязнаўчая энцыклапедыя" значительно изменены и обновлены статьи о некоторых городах Гомельской области: 
лучшие смс любимому парню