КЛЮЧЫ — жэрдкі, якія мацавалі на вільчыкавы брус для ўтварэння плоскасці страхі ў жылых і гаспадарчых пабудовах.


З жэрдак (пераважна з елкі) здымалі кару, звычайна абчэсвалі іх з двух бакоў. Спосабы мацавання ключа ў вільчыку: асобна чаплялі за вільчыкавы брус натуральным адгалінаваннем, коранем або тэблем, якім прабівалі ключ наскрозь; парамі з двух ключоў, з'яднаных тэблем або спецыяльным злучэннем; доўгімі прутамі, што злучалі ўсе ключы страхі. Знізу ключы апіраліся на ачэп, але не прыбіваліся да яго. У адзіную канструкцыю ключы аб'ядноўваліся з дапамогай лат, прывязаных лазой ці прыбітых тэблямі, цвікамі. Ад крокваў ключы адрозніваюцца сваім прызначэннем у канструкцыі будынка: яны перадавалі на сцены толькі цяжар страхі, сілы распору ў зрубе пры выкарыстанні іх не ўзнікалі.