АГЛОБЛІ — канструкцыйны элемент гужавых транспартных сродкаў або ворыўных прылад, што служыць для злучэння іх з цяглавай сілай.

Уяўляюць сабой пару жардзін (часцей з бярозы), прымацаваных канцамі да пярэдняй восі калёс ці да капылоў саней. Пры запрэжцы аглоблі змацоўваюцца з дугой гужамі ад хамута і рэгулююцца па яе шырыні атосамі, для мацавання якіх на верхніх канцах аглоблей з унутранага боку ёсць спецыяльныя металічныя насечкі.

У выязных экіпажах аглоблі нярэдка мелі авальны выгін у сярэдняй частцы, што стварала больш прасторы для запрэжанага каня. У сохах віцебскага і магілёўскага (падняпроўскага) тыпаў аглоблі (вобжы) рабілі больш кароткімі, утвараючы адзінае цэлае з асноўнай канструкцыяй, да іх канцоў ад хамута мацаваліся пастронкі. Ва Усходнім Палессі сустракалася пастроначная запрэжка з дадатковай аглобляй, што служыла сродкам тармажэння на спусках.