ВЫКУП — элемент вясельнага абраду; адгалосак старажытнага шлюбнага звычаю «куплі-продажу» нявесты, таму звычайна звязаны з асобай маладой і рэчамі, што ёй належаць. Найчасцей абрад выкупу выконваецца па дарозе маладога да маладой, у час прыезду да яе і калі яе забірае дружына маладога. Аднавяскоўцы маладой «прымушаюць» маладога даваць выкуп за яе як за члена абшчыны, калі ён пераязджае праз браму (рагатку), якую робяць перад вёскай, калі ўязджае ў двор, уваходзіць у хату маладой, выкупляе месца каля яе, саму маладую (у бацькоў і сябровак), яе касу (у брата).

Абрад выкупу адбываецца на працягу ўсяго вяселля. Першы выкуп жаніх дае ў час запоін або заручын дзяўчатам за тое, што адбірае ў іх сяброўку, апошні пасля завівання маладой. Акрамя таго, жаніх пірагом «плоціць» дзяўчатам за нявесту ў суборную суботу вечарам або назаўтра раніцай, калі прыязджае па яе; выкупляе вянок, які зрабілі дружкі для яе, вывад яе з хаты, пасаг і інш. Характэрна, што выкуп атрымліваюць маці, брат або сястра маладой, а не яе бацька, што сведчыць пра сувязь абраду выкупу з эпохай матрыярхату.